Nie ma dla nich wjazdu na zadaszone miejsca trybuny zmodernizowanego stadionu, przebudowany za 35 milionów basen letni oferuje zejście tylko do jednej niecki, a teraz okazuje się, że na odbudowywanym tarasie w Parku Młodzieżowym nie przewidziano wjazdu dla osób mających problem z poruszaniem się. Miasto nie zapytało konserwatora zabytków o możliwość dostosowania obiektu.
Drewnianą altanę na kamienno-ziemnym podwyższeniu wybudowano w 1875 roku na gruzach Fleszy Ceglanej. Na cześć podpułkownika Riebla, radnego miejskiego i inicjatora zakładania terenów zielonych w miejscu zlikwidowanego zewnętrznego pasa świdnickich fortyfikacji, parkowy belweder nazwano Riebelshöhe. Przez ponad 100 lat był to jeden z ciekawszych obiektów architektonicznych miasta. Charakterystyczna konstrukcja przetrwała do XXI wieku. W roku 2005 ogrodzono ją wysokim płotem, a w 2007 rozebrano.
Przez kilka lat mieszkańcy i społecznicy prowadzili też prace porządkowe na zagrodzonym wzniesieniu, na którym dawniej stała altana. Wśród społeczników była Barbara Barańska, która mimo niepełnosprawności ruchowej angażuje się od lat w wiele akcji.
W 2019 roku został zlecony, a w 2021 roku wykonany projekt odbudowy. Prace o wartości 3 mln 345 tys. złotych rozpoczęły się w 2022 roku, a prowadzi je Zakład Ogólnobudowlany REMECO, a środki pochodzą z budżetu miasta oraz z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych dla gmin górskich. Odbudowa ma się zakończyć 30 października tego roku. I jak się okazuje, tak jak oryginał sprzed blisko 150 lat, tak i zbudowany na nowo taras wraz z wieżyczką będą dostępne tylko dla osób w pełni sprawnych ruchowo. Osoby, które poruszają się na wózku albo zaryzykują wnoszenie ich po schodach, albo popatrzą na miejską inwestycję z dołu.
– Osoby niepełnosprawne nie będą miały możliwości wjazdu na taras dolny i górny tzw. wieżyczki Riebla, gdyż jest to odbudowa budowli historycznej w jej oryginalnej formie, zgodnie z zaleceniami Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków – na nasze pytanie o dostosowanie obiektu do potrzeb osób z niepełnosprawnościami odpowiedziała rzeczniczka Urzędu Miejskiego w Świdnicy Magdalena Dzwonkowska.
– Przedmiotem inwestycji jest odbudowa tarasu widokowego z fontanną w korpusie wraz z rekonstrukcją nieistniejącej altany w parku objętym indywidualną ochroną konserwatorską poprzez wpis do rejestru zabytków. Założeniem prac rewaloryzacyjnych było zachowanie charakteru odtworzeniowego w zakresie remontu i odbudowy zdegradowanego elementu Parku Młodzieżowego. Altana parkowa została wzniesiona na istniejącej wcześniej fleszy ceglanej w 1875 roku, w 1905 roku dobudowano do niej fontannę. Po 1945 r. obiekt ulegał stopniowej degradacji. Miasto Świdnica w ostatnim czasie przystąpiło do rewitalizacji tego elementu – informuje Anna Nowakowska, kierownik Delegatury w Wałbrzychu Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we Wrocławiu .
Żeby rozważać inne opcje, powinno paść pytanie do konserwatora, czy można odbudowywany obiekt dostosować do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Czy padło?
– Kwestia przebudowy obiektu, w tym umożliwienia dla osób z niepełnosprawnościami nie była przedmiotem postępowania, inwestor nie składał wniosków o rozważenie takiej możliwości, dlatego też trudno jest odnieść się do niej jednoznacznie. Z całą pewnością budowa pochylni dla osób niepełnosprawnych, spełniającej normy w zakresie szerokości podjazdu, jego nachylenia, montażu barierek itp., w tym konkretnym przypadku mogłaby być niezwykle trudna. Wynika to zarówno z kształtu samego założenia tarasu widokowego jak i ograniczeń wynikających z lokalizacji w sąsiedztwie starodrzew. W chwili obecnej nie ma możliwości stwierdzenia, czy budowa pochylni byłaby możliwa lub wykonalna. W celu zajęcia stanowiska konieczne byłoby poddanie analizie propozycji rozwiązania problemu dostępności, a taka nie była przedkładana – odpowiada Anna Nowakowska.
Przykładem, jak można pokonać wszelkie trudności, jest wieża ratuszowa w Świdnicy. Ten zabytkowy obiekt, który runął w 1967, w roku 2012 został odbudowany, ale nie jest to historyczne odtworzenie jeden do jednego. Wieża jest szersza, ma windy i podjazdy, a także nowoczesne, parterowe rozwiązanie wejścia. Jest dostępna dla każdego, bez względu na to, czy wchodzi o własnych siłach, czy porusza się na wózku.
Agnieszka Szymkiewicz
[email protected]
fot. Dariusz Nowaczyński
