Strona główna Bez kategorii Co to, gdzie to? Zagadka nr 32

Co to, gdzie to? Zagadka nr 32 [KONKURS]

0

Pietrzyków czy Komorów? Odpowiedzi uczestników konkursu Swidnica24.pl pół na pół wskazywały oba miejsca. Rację mieli ci, którzy postawili na Pietrzyków.

Tam właśnie znajduje się wiatrak, pokazany w ubiegłym tygodniu na zdjęciu. Nagrodę, zaproszenie na dowolnie wybrany film w świdnickim kinie Cinema 3D,  otrzymuje pan Sebastian Hałdaś. Gratulujemy! Zanim jednak odpowiedź, przedstawiamy kolejną zagadkę.

Zagadka nr 32:

Tym razem nie będzie łatwo! Stąd mała podpowiedź – malowidło, przedstawione na fotografii znajduje się w jednej ze świątyń powiatu świdnickiego. Nagroda jak zawsze czeka na osobę, która prawidłowo wskaże miejsce i znajdzie najciekawsze informacje o historii malowidła oraz kościoła.

Odpowiedzi należy nadsyłać na adres [email protected] do soboty, 9 marca, do godziny 12.00. W tytule proszę wpisać “Co to, gdzie to? Zagadka nr 32”, w treści odpowiedź na pytanie, imię i nazwisko, nr telefonu (do wiadomości Redakcji) oraz zgodę na publikację imienia i nazwiska. Pod odpowiedzią należy podać źródła, z jakich Państwo korzystali. Zwycięzca zostanie ogłoszony 9 marca na portalu Swidnica24.pl. Także 9 marca kolejna zagadka!

Odpowiedź Sebastiana Hałdasia na zagadkę nr 31:

Zdjęcie przedstawia wiatrak w Pietrzykowie.

Budynek postawiono na szczycie wzgórza ponad wsią. Powierzchnia zabudowy na planie koła zajmuje 45m². Wnętrze trzy kondygnacyjnego budynku zostało przebudowane na początku XX wieku, usunięto z niego większość wyposażenia z wyjątkiem ogromnego koła zębatego na poddaszu. Od tamtej pory wiatrak służył jako schronisko turystyczne, a po II wojnie światowej stał się własnością gminy Dobromierz, obecnie został sprzedany osobie prywatnej. Jeden z około 20 tego typu obiektów w województwie dolnośląskim wybudowany około 1790 roku. Jest to ceglany budynek trzypiętrowy, zbudowany na planie koła, kryty gontem. Wiatraki typu holenderskiego (wynalezione w XVII wieku) posiadały nieruchomą murowaną podstawę i ruchomą bryłę dachu, obracalną o 360 stopni. Umożliwiało to optymalne ustawienie skrzydeł w stosunku do kierunku wiatru. Z wyposażenia zachowało się tylko dębowe koło zamachowe, przenoszące napęd ze skrzydeł na żarna. Około roku 1900 wiatrak został wyremontowany i zamieniony na turystyczne schronisko młodzieżowe.

Legenda mówi, że w dawnych czasach w wiatraku pracował młynarz, który potrafił przywracać ludziom młodość – pod warunkiem, że ponowne życie przeżyją tak samo, jak pierwsze. Podobno nie wszyscy decydowali się na to. Natomiast do dzisiaj niektórzy wierzą, że działa tu rodzaj łączności bezprzewodowej – jeśli o zachodzie słońca stanie się przed wiatrakiem i zawoła do osoby, z którą łączą uczucia, odpowiedź nadlatuje nawet z wielkiego oddalenia.

Źródło:
Tekst na podstawie / The text on the basis of: „Wędrówki po Dolnym Śląsku i jego stolicy”, Wojciech Chądzyński, Wrocław 2006