Świdnica zdobyta

    0

    Kilkuset mieszkańców Świdnicy i nie tylko, zostało zwabionych do naszego miasta wystrzałami z muszkietów, trzaskiem mieczy i hukami armat. Już po raz trzeci w Świdnicy odbyły się rekonstrukcje bitew historycznych.

    Świdnica po raz kolejny przeniosła się w czasie. Jak przed laty pojawili się wojowie, rycerze i żołnierze minionych epok. Świdniczanie, którzy przybyli na teren Świdnickiego Ośrodka Sportu i Rekreacji mogli zobaczyć pokazy walk rycerskich i ćwiczeń, musztry, sposób obozowania. Zainteresowanie budziły obyczaje panujące w minionych epokach i piękne historyczne stroje żołnierzy biorących udział w rekonstrukcjach.

    Na koniec odbyła się  inscenizacja bitwy o Świdnicę w wykonaniu oddziałów osiemnastowiecznych z Polski, Czech i Niemiec.

    Historia

    Świdnica to jedno z najstarszych i najważniejszych miast na Dolnym Śląsku. Ufortyfikowane już w XIII w. wielokrotnie było oblegane i zdobywane. W XVIII wieku wokół miasta powstała potężna pruska twierdza. Boje o nią toczyły wojska pruskie, austriackie, bawarskie, wirtemberskie i francuskie. Najkrwawsze walki toczyły się w czasie wojny siedmioletniej (1756-1762), a ostatnie oblężenie Świdnicy miało miejsce 1807 r.

    Król Fryderyk II (po przejściu Śląska w ręce pruskie) wyznaczył miastu bardzo ważną rolę w systemie twierdz broniących Śląsk od południa. W połowie XVIII w. rozpoczęto przebudowę dawnych murów miejskich oraz budowę drugiego pasa umocnień – wysuniętych fortów i redut. Rozwój artylerii i doświadczenia płynące z kolejnych oblężeń wymusiło na budowniczych powstanie kolejnych dzieł obronnych – flesz i hangarów. Jednocześnie rozbudowywano system podziemnych chodników kontrminowych, wychodzących daleko w przedpole twierdzy. Trwało to aż do roku 1807, kiedy to Francuzi po zdobyciu twierdzy wysadzili większość umocnień. W latach późniejszych kilkakrotnie planowano odbudowę twierdzy, jednak nigdy nie zostało to zrealizowane. W 1866 r., po zwycięskiej wojnie z Austrią, Świdnicę ogłoszono miastem otwartym, a w roku następnym rozpoczęto rozbiórkę pozostałych umocnień. Z fortyfikacji średniowiecznych i twierdzy fryderycjańskiej, zachowały się do dziś m. in. niewielkie fragmenty murów miejskich, kaponiery i kazamaty bramne, magazyny prochowe, fragment wielkiej kazamaty mieszkalnej oraz część budynków koszarowych i magazynów. Najlepiej zachowanym dziełem potężnej niegdyś twierdzy jest Flesza Nowomłyńska.

    [photospace]