13 grudnia 2001 roku w Helsinkach podjęto decyzję o wpisaniu Kościołów Pokoju w Świdnicy oraz Jaworze na listę światowego dziedzictwa UNESCO. “Wyjątkowe świadectwo tradycji budownictwa szkieletowego doprowadzonego do granic możliwości technicznych”, “wyjątkowy przykład współżycia sztuki barokowej i teologii luterańskiej”, “dzieło sztuki formą i treścią ściśle związane z sytuacją polityczną licznej i dynamicznej grupy ewangelików, ledwie tolerowanej przez władze” – takie były opinie specjalistów w czasie, gdy świdnicka świątynia aspirowała do grona najbardziej wyjątkowych obiektów na świecie. Opinie te podzielił ambasador Niemiec, który w czwartek gościł w Świdnicy.
– Moja żona i ja, byliśmy pod ogromnym wrażeniem Kościoła Pokoju – absolutnego klejnotu – napisał w książce jubileuszowej dr Arndt Freytag von Loringhoven, ambasador Republiki Federalnej Niemiec, który wraz z żoną zwiedził Kościół Pokoju. Gościa zainteresował fenomen przetrwania kościoła na tle burzliwych dziejów Śląska oraz problemy związane z konserwacją świątyni i pozyskiwaniem na ten cel środków. Jako miłośnik Bacha usłyszał utwory mistrza z Lipska wykonane przez dra Macieja Batora na obu instrumentach organowych. Był także zainteresowany Festiwalem Bachowskim, codziennym życiem parafii oraz relacjami ekumenicznymi.
/Kościół Pokoju w Świdnicy, opr. mn/
