Joanna Opiat-Bojarska znana jest z kryminałów, które czyta się jednym tchem. I z przyjemnością muszę przyznać, że tym razem nie jest inaczej. Otwierasz Grę pozorów i przepadasz na kilka godzin. Nie ma Cię dla rodziny, Internet nie istnieje, żadne telefony, Facebooki i inne buki totalnie Cię nie interesują. Dlaczego?
Autor: Joanna Opiat-Bojarska
Tytuł: Gra pozorów
Rok wydania: 2016
Wydawnictwo: Czwarta Strona 1 z 1
Otóż autorka nie pozwala się czytelnikowi nudzić. Jakąś magiczną siłą przyciąga go do opowiadanej historii, co nie pozwala czytelnikowi się od niej oderwać. Dba o najmniejszy szczegół, zapewnia tyle zwrotów akcji, ile jest to konieczne do zbudowania logicznej całości. Chociaż była dla mnie w pewnym stopniu przewidywalna, to jednak to nie popsuło mi odbioru całej kryminalnej intrygi.
Joanna Opiat-Bojarska tworzy historię dopracowaną, w fabułę wplata wątki społeczne, ale też ukazuje mechanizmy ciemnych, podejrzanych interesów. Autorka nie moralizuje, nie wydaje opinii, raczej prowadzi grę z odbiorcą, a przede wszystkim zapewnia kawał dobrej rozrywki czytelnikowi.
Kolejnym plusem jest język – prosty, nieskomplikowany, przyjazny dla czytelnika (nawet tego mniej wprawnego).
A co najważniejsze w tej powieści znajdziemy bohaterów, którzy wzbudzają emocje. Główna bohaterka Aleksandra Wilk nie jest potulną dziewczynką: jest trochę pyskata. Nią też targają emocje i jak każdy z nas ma swoje problemy. Może inne niż nasze, ale z pewnością nie jest od nich wolna.
To wszystko sprawia, że książka jest realistyczna, a co za tym idzie wydarzenia w niej opisane mogą przydarzyć się komuś naprawdę. Chociaż ja bym nie chciała, żeby kiedyś mnie coś tak mrocznego i przygnębiającego spotkało.
Agnieszka Pohl
Agnieszka Pohl – żona, matka, filolog. Ma obsesję na punkcie książek i mlecznej czekolady. Kiedy nie ma pod ręką książki, czyta etykiety na opakowaniach. Stworzyła Obsesyjną Biblioteczkę (http://obsesyjnabiblioteczka.pl), ale częściej znajdziecie ją na blogu (http://obsesyjnabiblioteczka.pl/blog).
