Strona główna Bez kategorii Wiceminister kultury z wizytą w Kościele Pokoju

Wiceminister kultury z wizytą w Kościele Pokoju

7

Monika Smoleń, wiceminister kultury gościła dziś w Kościele Pokoju. W towarzystwie Bożeny i Waldemara Pytlów, a także prezydent Świdnicy Beaty Moskal-Słaniewskiej i jej zastępcy Szymona Chojnowskiego odkrywała tajemnice liczącej ponad 350 lat, unikalnej w skali globu świdnickiej świątyni.

CSC_5596

Biskup Waldemar Pytel i wiceminister Monika Smoleń

W planie wizyty wiceminister Moniki Smoleń na Dolnym Śląsku oprócz Kościoła Pokoju w Świdnicy, był także Kościół Pokoju w Jaworze, a także zaplanowane na piątek, 4 września otwarcie Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu. W Świdnicy wiceminister kultury pragnęła zobaczyć, jak zmienia się parafia ewangelicko-augsburskiej po przyznanej dotacji z tzw. mechanizmu norweskiego. – Kościół Pokoju zrobił wrażenie na wiceminister kultury, bardzo dokładnie i wnikliwie oglądała całą parafię. Cieszę się, że mogliśmy pokazać pani Monice Smoleń, na jakim etapie są prace w Kościele Pokoju – stwierdziła Bożena Pytel.

***

Od grudnia 2014 w kompleksie placu Pokoju prowadzone są prace restauratorskie, finansowane z  Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Inwestycje pochłoną w sumie aż 14 milionów złotych. Do kwietnia 2016 roku prace będą prowadzone zarówno w Kościele Pokoju, jak i w jego najbliższym otoczeniu. W świątyni zostaną poddane konserwacji organy firmy Schlag und Söhne z barokowym prospektem. Na placu Pokoju będzie prowadzona rewitalizacja cmentarza, polegająca na konserwacji XVII-wiecznego muru otaczającego plac Pokoju oraz najcenniejszych epitafiów. Pracami objęta zostanie także plebania, w której powstanie Dolnośląski Instytut Ewangelicki, gdzie bezpieczne miejsce znajdą stare druki, rękopisy i książki z kościelnego archiwum.  Zbiory, których niezwykłość polega na ciągłości od XVII do XX wieku, tworzą jedno z największych archiwów luterańskich w Polsce. Wśród nich jest dwieście Biblii z czerpanego papieru oprawnych w drewno i tłoczoną skórę, które tworzą kolekcję, jaka nie ma sobie równych (najstarsza pochodzi z 1630 roku).