W piątkowy wieczór wierni Kościoła katolickiego przeszli z kościoła pw. św. Andrzeja Boboli pod świdnicką katedrę w Miejskiej Drodze Krzyżowej.
Droga Krzyżowa stanowi nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym, polegające na symbolicznym odtworzeniu drogi Jezusa Chrystusa do śmierci i złożenia go do grobu. Tradycja jej odprawiania powstała w Jerozolimie. W średniowieczu rozpowszechnili ją franciszkanie, którzy oprowadzając pątników, zatrzymywali się przy stacjach przedstawiających historię śmierci Jezusa. Liczbę czternastu stacji ustalono w XVII wieku.
– Celem Drogi Krzyżowej jest ożywienie wiary i apostolstwa; ukształtowanie postaw chrześcijańskiej pokuty, ofiarności i wdzięczności. Droga Krzyżowa powinna być rodzajem mojego szerszego rachunku sumienia. Modlitwę Drogi Krzyżowej można zrozumieć jako drogę, która prowadzi do głębokiej, duchowej jedności z Jezusem. Ukazuje ona Chrystusa, który sam dzieli cierpienia ludzi, który stał się człowiekiem, aby nieść nasz krzyż, oraz chce przekształcić nasze „kamienne serce” i wzywa nas do dzielenia cierpień innych ludzi. Chrystus chce dać nam „serce z ciała”, które nie będzie nieczułe wobec cierpień innych ludzi, ale stanie się wrażliwe i poprowadzi do miłości, która uzdrawia i pomaga. Podczas Drogi Krzyżowej Chrystus idzie razem z nami, jak kiedyś z uczniami z Emaus. Droga Krzyżowa powinna prowadzić nas do najświętszej Eucharystii, w której stale się uobecnia pośród nas owoc śmierci i Zmartwychwstania Jezusa – tłumaczą duchowni z parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Świdnicy.
W piątkowy wieczór ulicami Świdnicy przeszła Miejska Droga Krzyżowa, w której wzięli udział wierni oraz duchowni, na czele z biskupem świdnickim Markiem Mendykiem oraz biskupem seniorem Ignacym Decem, którzy wraz z miejscowymi duszpasterzami jako pierwsi wzięli na swoje ramiona krzyż. Dalej nieśli go świeccy przedstawiciele parafii, wspólnot i grup działających na terenie miasta. Drogę krzyżową zakończono na placu Jana Pawła II.
/mn/
