– Stworzenie specjalnej uchwały, oddającej miasto w opiekę Jana Pawła II nie służy wspomnianym celom. Ma propagandowy charakter oraz przyczynia się do zacieśniania współpracy z Kościołem Katolickim, który konsekwentnie uzurpuje sobie wpływ na władzę zarówno na szczeblu krajowym, jak i lokalnym – czytamy w specjalnym oświadczeniu rozesłanym do mediów w przeddzień uroczystości związanej z nadaniem Świdnicy patronatu Jana Pawła II.
Adam Kołodziej, przewodniczący Ruchu Palikota w okręgu wałbrzyskim apeluje do radnych miejskich o rozsądek, poszanowanie zasady świeckości państwa oraz podejmowanie uchwał w oparciu o rzeczywistą troskę nad losem mieszkańców w ich życiu doczesnym.
Treść oświadczenia przesłanego do mediów.
Mając na uwadze fakt, że żyjemy w XXI wieku, zrozumiała wydaje się współpraca administracji publicznej z zewnętrznymi instytucjami w celu uzyskania pomocy w rozwiązywaniu lokalnych problemów. Szczególnie, kiedy wiedzy dostarczają eksperci. Warto ponosić wydatki, które przyniosą zmniejszenie bezrobocia oraz zwiększenie kapitału ludzkiego, przykładowo poprzez edukację i bezpłatne szkolenia dla mieszkańców.
Stworzenie specjalnej uchwały, oddającej miasto w opiekę Jana Pawła II nie służy wspomnianym celom. Ma propagandowy charakter oraz przyczynia się do zacieśniania współpracy z Kościołem Katolickim, który konsekwentnie uzurpuje sobie wpływ na władzę zarówno na szczeblu krajowym, jak i lokalnym.
Znaczną część mieszkańców Świdnicy rażą takie gesty jak błogosławieństwo uchwały przez biskupa świdnickiego w czasie obrad rady miasta. Warto także zwrócić uwagę na ważny fakt! Koszty miasta poniesione z przyszłej sesji wyniosą ponad 12 000 zł. Suma ta, to tylko diety radnych. Pieniądze te zapewniłyby darmowy pobyt w żłobku, bądź w przedszkolu, w ciągu jednego miesiąca dla ponad 100 dzieci. Niestety całkowite koszty będą znacznie większe z racji „szczególnej wartości” zaproszonego Gościa.
W imieniu lokalnych struktur partii Ruch Palikota apeluję do radnych Świdnicy o rozsądek, poszanowanie zasady świeckości państwa oraz podejmowanie uchwał w oparciu o rzeczywistą troskę nad losem mieszkańców w ich życiu doczesnym.
