Część świdnickich działaczy Solidarności 12 grudnia 1981 roku była w Wałbrzychu, gdzie delegaci zakładów pracy z całego województwa obradowali o poprawie zaopatrzenia. Wieczorem zaczęły nadchodzić informacje, że oddziały MO i ZOMO jadą na Gdańsk. W nocy milicyjne suki pojawiły się na ulicach Świdnicy, nad ranem ruszyła łapanka i fala aresztowań. O 6.00 w katedrze (wówczas kościele farnym) został odczytany komunikat MKS „Ziemi Świdnickiej” o niepokojących działaniach władz. Ludzie płakali i modlili się. Strach okazał się uzasadniony. Rano 13 grudnia został ogłoszony stan wojenny, potwierdzony dekretem Rady Państwa.
Przygotowywany od sierpnia 1980, uzasadniany groźbą zamachu stanu i przejęcia władzy przez opozycję skupioną w Solidarności, załamaniem gospodarki, możliwością interwencji radzieckiej. Organem pełniącym funkcję administratora stanu wojennego w Polsce była Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego (WRON) z generałem Wojciechem Jaruzelskim na czele. Przepisy stanu wojennego ograniczały podstawowe prawa obywatelskie, wprowadziły m.in. godzinę milicyjną (do maja 1982), zawiesiły działalność organizacji społecznych i związków zawodowych (niektóre rozwiązano, np. „Solidarność”).
Zmilitaryzowano główne działy gospodarki, zakazano zmian miejsca pobytu, wprowadzono cenzurę korespondencji, tryb doraźny w postępowaniu sądowym. Działaczy Solidarności, opozycji politycznej oraz kilkunastu reprezentantów władzy sprzed sierpnia 1980 internowano (łącznie ok. 10 tys. osób).
Pozostali na wolności działacze Solidarności w kwietniu 1982 utworzyli Tymczasową Komisję Koordynacyjną (Z. Bujak, F. Frasyniuk, W. Hardek, B. Lis) i podjęli działalność podziemną, organizując demonstracje (m.in. w Warszawie, Gdańsku, w Nowej Hucie w Krakowie) oraz strajki w fabrykach i kopalniach, tłumione przez ZOMO nierzadko przy użyciu ciężkiego sprzętu bojowego (m.in. 9 zabitych górników w kopalni Wujek w grudniu 1981, ofiary śmiertelne w Lubinie w sierpniu 1982).
Wobec pogarszającej się sytuacji gospodarczej (spadek produkcji, brak towarów na rynku, system kartkowej dystrybucji artykułów pierwszej potrzeby) i politycznej (presja międzynarodowej opinii publicznej) stan wojenny został zawieszony 31 grudnia 1982, zniesiony 22 lipca 1983 (przy czym represyjne praktyki i część ustawodawstwa przetrwały do 1989), a w lutym 1992 Sejm uznał jego wprowadzenie za nielegalne.
/za Onet.pl Wiem/
Na zdjęciu czołgi T55 podczas stanu wojennego. Autor J. Żołnierkiewicz Źródło http://www.solidarnosc.gov.pl/index.php?document=48
